خوابگاه ابرهای سیاه

انتشارات آمو

خوابگاه ابرهای سیاه کتاب کودک از غفران بدخشانی سال انتشار 1400

من می روم. شاید منظور خدا از حرکت و برکت نماز شکرانه خواندن برای باران نباشد. می روم باران بیاورم. می روم بر فراز کوه ها. ابرها را می آورم و روی آسمان ده گل میخ می کنم دیگر نمی خواهم مسئول مرگ جو بته های نورس باشم و تشنگی سبزه ها. من می روم ابرها را بیاورم و بندشان کم تا دلتنگ شوند و ببارند. تا زمین سیراب شود. سبزه ها برویند، گاوها دوباره بخندند و خرها بچرند و بدمستی کنند. من می روم باران بیاورم.

بخشی از کتاب «خوابگاه ابرهای سیاه» سروده‌ی غفران بدخشانی

Add a comment

*Please complete all fields correctly

پست های مرتبط

Amu
Amu
Amu