یاسین

دانش آموز مدرسه فرهنگ

 

یاسین- نوشته روشنا جهانگیرفام- اول بهمن 1394

وقتی نگاهش میکنم، اضطراب وجودش بی پروا درونم میریزد.یاسین دقیق ترین تصویر ممکن از کودکی های خودم است.از روزهای سیاه دهه هفتاد ک دبستان بودم.
انعکاس سالهای تیرگی و تباهی.
بیش فعال است و بشدت مضطرب.ازنگاهش میفهمم هر لحظه منتظر است سرزنش شود! من اما دوستش دارم.با تمام وجود.مثل تک تک شاگردان دیگرم.
روز کاری ام نیست اما از یازده صبح تا چهار عصر بخاطرش در مدرسه می مانم.بیش از ریاضی، به او خودباوری را باید یاد بدهم.باید بداند ک می تواند.تمام تلاشم همین است.اما کاش میدانستم چقدر موفق شدم در این راه…کاش میدانستم.اینطور خودم آرام میگرفتم.

 

 

 

 

 

 

 

Add a comment

*Please complete all fields correctly

پست های مرتبط