کاغذپران

کاغذپران
این کاغذ پران را سه سال پیش همکار و آموزگار بسیار خوب مدرسه یعنی بانو “فریده نصرتی” ساخته و روی در کلاس زبانش چسبانده بود. امروز مجبور شدیم برای رنگ کردن کلاس، دیگر دکورها و کارهای هنری اش را از روی کلاس بر داریم اما این بادبادک ناز و مهربان را دلم نیامد بکنم و گذاشتم یادگار بماند. یادم هست نزدیک یک هفته روی کلاس و دکوراسیون اش کار کرد با عشق و بردباری و ریزبینی، از دیوارها و تخته گرفته تا سقف و بیرون و درون در. نزدیک یک سال و نیمی که آموزگاری زبان را به دوش داشت می توانم بگویم از بهترین دوره ها بود، با دلسوزی تمام به بچه ها آموزش می داد و کلاسش پربار بود و شاد، شاگردانش بسیار دوستش داشتند و هنگام رفتنش بسیار گریستند و ناراحت بودند. مانند بسیاری از رویاهای خوب یک پناهجو، روزهای خوب بودن ایشان هم زود به پایان رسید و برگشتند کابل و خوشبختانه اکنون در کالیفرنیا زندگی می کنند، جایی که سر افطاری سال پیشترش برایش آرزو کرده بودم برسد!😇😅 آرزوی شادمانی و روزهای خوش دارم برایتان بانو فریده و امیدوارم با ایستادگی و سخت کوشی که دارید به آرزوهای قشنگتان برسید. 😊
جایتان در مدرسه بسیار خالیست اما خوشحالم جایی هستید که می توانید آسانتر به آماج والای تان برسید.👏🙌

Add a comment

*Please complete all fields correctly

پست های مرتبط

farhang school
nader musavi
our students