شادمانی بر افراشتن

شادمانی بر افراشتن- نویسنده نادر موسوی

1396-11-15

هرچند دو هفته ای می شود که پرچم های افغانستان و ایران را به بلندی شش متر در آموزشگاه بر افراشته ایم اما از برای سردی هوا و همینگونه فروهِش (تعطیلی) های پی در پی و یا نرسیدن خودم به برنامه بامدادی، جشن و شادمانی برافراشتن گروهی برگزار نشده بود. اما امروز در برنامه ی بامدادی با کمک «مصطفی حسینی» دانش آموز کلاس یکمی که پیشنهاد دهنده ی این کار بود و «ابوالفضل اکبری» که تنها دانش آموز مادر ایرانی آموزشگاه مان است، پرچم ها را در میان شادی و کف و سوت و هورای بچه ها برافراشتیم.

پیشتر از جشن برافراشتن، کمی درباره ی ارزش و جایگاه پرچم برای بچه ها سخن گفتم و اینکه پرچم نماد و نشانه ی هر کشور است و مردم کشورها پرچم خود را دوست دارند و به آن احترام می گذارند و ما هم باید به پرچم دیگر کشورها احترام بگذاریم. حتی اگر از کشوری خوشمان هم نمی آید، نباید و حق نداریم پرچم شان را بسوزانیم و یا پاره کرده و به آن لگد بزنیم و یا زیر پایمان کنیم چون پرچم برای همه ی مردم آن کشور است و قابل احترام شان.

روز بسیار خوبی بود؛ بچه ها درباره ی پرچم چیزهای خوبی یاد گرفتند و مهمتر از آن در جشنی کوچک و در میان شادی و هورای بچه ها پرچم های کشور ایران و افغانستان در کنارهم برافراشته شدند.

Add a comment

*Please complete all fields correctly

پست های مرتبط

farhang school
nader musavi
our students