خانه ای برای مشق عشق!

خانه ای برای مشق عشق!- نویسنده نادر موسوی

31 مرداد ماه 1392

فردا دوره آموزش روش تدریس ریاضی که برای همکاران مدرسه برگزار می شود به پایان خواهد رسید. در این چندین جلسه ای که خودم هم جسته و گریخته سر کلاس حضور داشتم هم خانم لطفی که فارسی تدریس کردند و هم خانم باغبانی که ریاضی درس می دهند و از بهترین مدرسین آموزش پرورش می باشند ضمن تدریس همیشه به در نظر داشتن شرایط تحصیلی، اقتصادی، خانوادگی و روحی روانی دانش آموزان هم تاکید کرده و این عوامل را در بالا رفتن سطح یادگیری شاگرد و کیفیت آموزش بسیار موثر می دانستند.

از نظر آنها طبق تعریفها و استاندارهای آموزشی دانش آموزانی که دچار هریک از مشکلات و نارسایی های مذکور باشند دانش آموزان مشکل دار تلقی شده بالطبع شرایط تدریس و برخورد و تعامل با آنها نیز باید باید خاص و حساب شده تر باشد تا نتیجه ی مطلوب حاصل گردد. وقتی به سخنان آنها گوش می دادم و برحسب تجربه و شناختی که در این سالها از وضعیت خانواده های مهاجر کسب کرده ام طبق این استاندارد اکثریت قریب به اتفاق دانش آموزان ما مشکل دار هستند و مدرسه ی ما محل تجمع استثناهای نظام آموزشی و به قولی گره سیستم.

از نظر اقتصادی اکثریت خانواده ها زیر خط فقرند. در حالی که زیربنای خانه ی مسکونی بیشتر خانواده ها حول و حوش 60-70 متر است تعدا بچه ها طبق تحقیق میدانی که در سال 87 با یونیسف انجام دادم حدود 6 نفر می بود یعنی بچه هیچ جای مناسبی برای درس خواندن و مشق نوشتن ندارد. بی سوادی مطلق اکثریت قریب به اتفاق والدین هم که وجه غالب خانواده های مهاجر است. نداشتن مدرک اقامت و استرس مهاجرت و ترد اجتماعی و جنگ زدگی پدر و مادر و کودکان و عدم ثبات در بسیاری از دیگر امور زندگی که از ویژگی های مهاجرت هست را هم اگر بر این معضلات بیافزاییم آنگاه مشکلاتی را که معلم و مدرسه با آن روبروست است بهتر می توانیم درک کنیم.

به تجربه دیده ام که برای بسیاری از این کودکان مدرسه تنها تفریحگاه و ملجأ و پناهگاه است که می توانند ساعتی را بدور از معضلات در کنار دیگر همسن و سالان هموطن خوش باشند و شادی کنند و مهمتر از همه خودشان باشند. با وجود امکانات کم و محدودیت های بسیار همیشه این موضوع را اصل قرار داده ایم که اول مدرسه باید محیطی شاد و امن باشد آنگاه بچه ها در کنار این شادی درس را هم بهتر خواهند آموخت.

در سال تحصیلی جدید تصمیم داریم به کمک تعدادی از دوستان و خانواده ها مکان جداگانه ای را به عنوان خانه ی مشق برای آنها آماده کنیم تا بچه هایی که مکان مناسبی برای نوشتن و درس خواندن ندارند بتوانند آنجا درس بخوانند و مشق بنویسند. سالهای دور وقتی میخواستیم شعاری برای این مرکز انتخاب کنیم شعار «افغانستانی آباد با کودکان شاد و با سواد» را برگزیدیم که در آن شادی بچه ها مقدم و مهمترین اصل بود و در کنار آن آموزش تعریف می شد.

Add a comment

*Please complete all fields correctly

پست های مرتبط

farhang school
nader musavi
our students